หุ่นรบดังกล่าวเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่ดัดแปลงจากมนุษย์ ลึกๆ แล้วจึงมีความนึกคิดเป็นของตนเอง แต่ถูกควบคุมไว้ไม่ให้แสดงออกโดยมนุษย์ผู้สร้างมันขึ้นมา เป็นใครโดนทำเป็น "หุ่นเชิด" อย่างนั้นย่อมต้องรู้สึกไม่ชอบเป็นธรรมดา ดังนั้นเมื่อหลุดจากการควบคุมจะพบว่า หุ่นอีวาเกิดอาละวาดอยู่นอกเหนือการควบคุมอยู่บ่อยๆ จนต้องมีระบบรักษาความปลอดภัยหลายอย่าง เช่น ระบบดีดตัวห้องนักบินออกฉุกเฉิน ระบบทำลายตัวเอง ระบบแช่แข็งหุ่นให้หยุดการเคลื่อนไหว ด้วยของเหลวพิเศษ และสุดท้ายคือการกำหนดให้หุ่นเคลื่อนไหวได้ด้วยพลังงานไฟฟ้าจากภายนอก คือ ต้องเสียบปลั๊กและมีสายเคเบิลเชื่อมกับแหล่งกำเนิดไฟฟ้าอยู่ตลอดเวลาที่ใช้งานมิฉะนั้นจะเคลื่อนไหวไม่ได้ และหากสายเคเบิลป้อนไฟเข้าตัวหุ่นถูกตัดขาด หุ่นจะมีแบตเตอรี่สำรองในตัวให้สามารถทำงานได้เพียงสามนาทีเท่า ซึ่งเป็นข้อจำกัดด้านเทคนิคของมนุษย์ เป็นจุดอ่อน แต่ก็มีไว้เพื่อป้องกันหุ่นอาละวาดอีกด้วย

อีวานเกเลียน จับเนื้อหาทั้งเรื่องศาสนา ปรัชญา นิยายวิทยาศาสตร์ ปัญหาครอบครัว จิตวิทยา มาหลอมรวมกันเป็นเรื่องเดียว จึงทำให้ได้ผลงานที่มีการนำเสนอออกมาอย่างน่าสนใจ ที่จริงแล้วเรื่องนี้มีเนื้อหาวิทยาศาสตร์ เป็นส่วนประกอบเท่านั้น แต่ต้องการกล่าวถึงเรื่องจิตใจของมนุษย์เป็นหลัก หลายๆ ส่วนของโครงเรื่องได้หยิบยกเนื้อหา และสัญลักษณ์ต่างๆ ที่ปรากฏในพระคัมภีร์ทางศาสนา มาประกอบ เช่น

[Adam]

ดวงตา (ของหุ่นอีวาซีรีย์ ปรากฏในม้วนสุดท้าย ม้วนที่ 15) หมายถึงความรู้แจ้ง ความสว่าง [ อยู่หลังใต้ปีกอีวาซีรีย์ ]

ตาเจ็ดดวง (ที่ปรากฏอยู่บนหน้ากากที่สวมอยู่บนใบหน้าของลิลิธ ที่ถูกตรึงอยู่ใต้องค์การเนิร์ฟ ซึ่งถูกเข้าใจว่าคือ อดัม) หมายถึงความลึกลับและงานของพระผู้เป็นเจ้าที่ทรงเปิดเผย, หมายถึงศาสนจักรทั้งเจ็ดบนโลก เรื่องที่ซ่อนอยู่ในโครงการของพระองค์เกี่ยวกับแผ่นดินโลกนี้ในระหว่าง เจ็ดพันปีที่เหตุการณ์ดำเนินไป ตาดวงแรกคือพันปีแรก ดวงที่สองคือพันปีที่ 2 และต่อๆ ไปจนถึงดวงที่เจ็ด (วิวรณ์ 1-3) (วิวรณ์ 6)
ต้นไม้แห่งชีวิต (หอกลองกินุสที่กลายสภาพ และภาพวาดต้นไม้แห่งชีวิตที่แทรกอยู่ตรงเพลงไตเติลของเรื่อง) และต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว (ต้นไม้ที่ให้ผลไม้แห่งปัญญา ซึ่งภายหลังอดัมและอีฟกินเข้าไป และมนุษย์ที่สืบทอดกันต่อมา ได้รับสืบทอดอำนาจของผลไม้ดังกล่าวเอาไว้ด้วย ซึ่งในเรื่องนี้วิญญาณและร่างกายของ อิคาริ ชินจิ เป็นตัวแทน) ตั้งอยู่กลางสวนอีเดน ถูกหล่อเลี้ยงด้วยแม่น้ำสี่สาย จากต้นน้ำเดียวกัน คือ ไพซัน (หรือปิโธน) โกฮอน (หรือกิโฮน) ฮิตเดเค็ล (หรือไทกริส) และยูเฟรติส (โมเสส 3:10-14) (ปฐมกาล 2:8-14)
วันพิพากษา (วิวรณ์ 20:4) พระเจ้าของเราทรงสัญญากับอัครสาวกผู้ปฏิบัติศาสนกิจของพระเจ้าในเยรูซาเล็มว่า เมื่อพระองค์เสด็จมาในรัศมีภาพ พวกเขาด้วยที่จะนั่งบนบัลลังก์สิบสองบัลลังก์เพื่อพิพากษาเผ่าสิบสองเผ่าของอิสลาเอล (วิวรณ์ 20:4, ลูกา 22:30) [ ซึ่งในเรื่องคณะกรรมการเซเล่ก็มี 12 คนเช่นกัน 00 - 11 จะปรากฏในตอนท้ายเรื่อง ]